Lukrecja – właściwości lecznicze, korzyści zdrowotne, dawkowanie i przeciwwskazania

Czym jest lukrecja i dlaczego od wieków stosuje się ją w medycynie naturalnej?

Lukrecja to roślina lecznicza, która od tysięcy lat zajmuje ważne miejsce w medycynie naturalnej. Najczęściej wykorzystywanym surowcem jest korzeń lukrecji, charakteryzujący się intensywnie słodkim smakiem i szerokim spektrum działania biologicznego.

Już w starożytności lukrecja była ceniona nie jako słodycz, lecz jako lek – stosowany przy problemach żołądkowych, kaszlu, infekcjach oraz osłabieniu organizmu.

Lukrecja – roślina lecznicza, nie tylko słodki smak

Współcześnie lukrecja kojarzy się głównie z:

• cukierkami,
• herbatami,
• suplementami diety.

Tymczasem jej tradycyjne zastosowanie obejmowało:

• leczenie dolegliwości żołądkowo-jelitowych,
• wsparcie dróg oddechowych,
• łagodzenie stanów zapalnych,
• regulację reakcji organizmu na stres.

Słodki smak lukrecji nie pochodzi od cukru – odpowiada za niego glicyryzyna, związek nawet kilkadziesiąt razy słodszy od sacharozy, ale działający zupełnie inaczej na organizm.

Lukrecja w tradycyjnych systemach medycznych

Korzeń lukrecji był szeroko stosowany w różnych kulturach:

• medycyna chińska – jako zioło „harmonizujące”, wspierające działanie innych roślin i chroniące układ pokarmowy,
• Ajurweda – przy osłabieniu, problemach trawiennych i kaszlu,
• medycyna grecka i rzymska – przy chorobach płuc, gardła i żołądka,
• medycyna ludowa Europy – przy wrzodach, zgadze, chrypce i infekcjach.

To jedno z nielicznych ziół, które pojawia się niezależnie w wielu systemach leczniczych, co zwykle świadczy o realnym, odczuwalnym działaniu.

Dlaczego lukrecja przetrwała próbę czasu?

W przeciwieństwie do wielu „modnych” roślin, lukrecja:

• była stosowana nieprzerwanie przez setki lat,
• doczekała się badań naukowych,
• wykazuje mierzalne działanie biologiczne.

Jej siła polega na tym, że:

• nie działa jednowymiarowo,
• wpływa na kilka układów jednocześnie,
• może zarówno łagodzić objawy, jak i wspierać regenerację.

Ale – co bardzo ważne – lukrecja nie jest ziołem dla każdego. Jej działanie jest silne, a nieumiejętne stosowanie może prowadzić do skutków ubocznych. Dlatego kluczowe jest zrozumienie zarówno korzyści, jak i ograniczeń.

Składniki aktywne lukrecji – co odpowiada za jej działanie zdrowotne?

Lukrecja nie działa „magicznie”. Jej właściwości zdrowotne wynikają z konkretnych substancji biologicznie czynnych, które wpływają na układ hormonalny, pokarmowy, odpornościowy i nerwowy. To właśnie one decydują zarówno o korzyściach, jak i potencjalnych zagrożeniach.

Glicyryzyna – najważniejszy i najbardziej problematyczny składnik

Glicyryzyna (a dokładniej: kwas glicyryzynowy) to główny związek aktywny lukrecji.

Odpowiada za:

• charakterystyczny, bardzo słodki smak,
• działanie przeciwzapalne,
• wpływ na metabolizm kortyzolu,
• oddziaływanie na gospodarkę wodno-elektrolitową.

To właśnie glicyryzyna:

• hamuje rozkład kortyzolu,
• może podnosić poziom sodu w organizmie,
• może obniżać poziom potasu.

Dzięki temu lukrecja:

• bywa pomocna przy zmęczeniu i osłabieniu,
• może wspierać osoby z niskim ciśnieniem,

ale jednocześnie:

• może podnosić ciśnienie krwi,
• przy długim stosowaniu może prowadzić do zaburzeń elektrolitowych.

To klucz do zrozumienia, dlaczego lukrecja nie jest ziołem do codziennego, długotrwałego stosowania bez przerwy.

Flawonoidy – wsparcie przeciwzapalne i antyoksydacyjne

Korzeń lukrecji zawiera również liczne flawonoidy, które:

• działają przeciwutleniająco,
• zmniejszają stres oksydacyjny,
• wspierają ochronę komórek.

Flawonoidy:

• łagodzą stany zapalne,
• mogą wspierać układ sercowo-naczyniowy,
• działają ochronnie na błony śluzowe.

To one w dużej mierze odpowiadają za:

• korzystny wpływ lukrecji na żołądek,
• jej działanie osłaniające i regenerujące.

Saponiny – działanie wykrztuśne i ochronne

Saponiny obecne w lukrecji:

• ułatwiają odkrztuszanie,
• rozrzedzają wydzielinę w drogach oddechowych,
• wykazują działanie przeciwbakteryjne i przeciwwirusowe.

Dzięki nim lukrecja:

• od dawna stosowana jest przy kaszlu,
• łagodzi podrażnienia gardła,
• wspiera leczenie infekcji górnych dróg oddechowych.

Polisacharydy – ochrona błon śluzowych

Polisacharydy zawarte w lukrecji:

Zapisz się do naszego newslettera i odbierz darmowego e-booka!

Imię

E-mail

Akceptuje politykę prywatności

• tworzą warstwę ochronną na błonach śluzowych,
• łagodzą podrażnienia,
• wspierają regenerację.

To one są szczególnie ważne przy:

• refluksie,
• wrzodach żołądka i dwunastnicy,
• nadwrażliwości przewodu pokarmowego.

Lukrecja a układ pokarmowy – żołądek, jelita i refluks

Jednym z najlepiej udokumentowanych zastosowań lukrecji jest wsparcie układu pokarmowego. Korzeń lukrecji od wieków był stosowany przy bólach żołądka, zgadze, wrzodach oraz problemach trawiennych – i nie bez powodu.

Działanie osłaniające błony śluzowe

Lukrecja działa przede wszystkim jako roślina osłaniająca. Zawarte w niej polisacharydy i flawonoidy:

• tworzą ochronną warstwę na błonie śluzowej żołądka,
• zmniejszają podrażnienie spowodowane kwasem solnym,
• wspierają regenerację uszkodzonej śluzówki.

Dzięki temu lukrecja:

• łagodzi pieczenie,
• zmniejsza uczucie „pustego bólu” żołądka,
• bywa pomocna przy nadkwaśności.

Lukrecja a refluks żołądkowo-przełykowy

W przypadku refluksu lukrecja:

• nie hamuje bezpośrednio wydzielania kwasu,
• ale chroni błony śluzowe przed jego drażniącym działaniem.

To bardzo ważna różnica. Lukrecja:

• nie działa jak typowe leki zobojętniające,
• wspiera naturalne mechanizmy obronne organizmu,
• może być pomocna przy długotrwałych problemach trawiennych.

W praktyce wiele osób odczuwa:

• mniejsze pieczenie,
• mniejsze podrażnienie przełyku,
• lepszy komfort po posiłku.

Wrzody żołądka i dwunastnicy

Korzeń lukrecji był tradycyjnie stosowany przy:

• wrzodach żołądka,
• wrzodach dwunastnicy,
• przewlekłym zapaleniu błony śluzowej.

Mechanizmy działania obejmują:

• ochronę śluzówki,
• działanie przeciwzapalne,
• potencjalne ograniczanie rozwoju bakterii sprzyjających wrzodom.

Co istotne, w nowoczesnych preparatach coraz częściej stosuje się lukrecję DGL, czyli pozbawioną glicyryzyny – o niej szerzej w dalszej części artykułu.

Lukrecja a jelita

Choć lukrecja nie jest typowym ziołem „na jelita”, może:

• łagodzić stany zapalne przewodu pokarmowego,
• wspierać regenerację śluzówki jelit,
• poprawiać tolerancję pokarmów u osób z nadwrażliwością.

Dzięki działaniu osłaniającemu bywa pomocna u osób:

• z zespołem jelita drażliwego (IBS),
• po długotrwałym stresie,
• po antybiotykoterapii (ostrożnie, jako element szerszego wsparcia).

Działanie przeciwzapalne i przeciwwirusowe lukrecji

Lukrecja nie bez powodu była stosowana w czasach, gdy nie istniały antybiotyki ani leki przeciwwirusowe. Jej korzeń wykazuje wielokierunkowe działanie przeciwzapalne i przeciwdrobnoustrojowe, co potwierdzają zarówno tradycyjne zastosowania, jak i współczesne badania.

Lukrecja a stany zapalne w organizmie

Przewlekły stan zapalny leży u podstaw wielu chorób cywilizacyjnych. Substancje aktywne lukrecji, zwłaszcza:

• glicyryzyna,
• flawonoidy,
• saponiny,

mogą:

• hamować produkcję mediatorów zapalnych,
• zmniejszać aktywność enzymów nasilających zapalenie,
• łagodzić reakcję zapalną tkanek.

Dzięki temu lukrecja bywa pomocna przy:

• przewlekłych stanach zapalnych przewodu pokarmowego,
• podrażnieniach błon śluzowych,
• stanach zapalnych gardła i oskrzeli.

Działanie przeciwwirusowe – co pokazują badania?

Jednym z najbardziej interesujących aspektów lukrecji jest jej potencjalne działanie przeciwwirusowe. Glicyryzyna była badana pod kątem wpływu na różne wirusy, a wyniki sugerują, że może ona:

• utrudniać namnażanie wirusów,
• wpływać na ich zdolność wnikania do komórek,
• modulować odpowiedź immunologiczną organizmu.

Nie oznacza to, że lukrecja „leczy wirusy”, ale może:

• wspierać organizm w walce z infekcją,
• skracać czas trwania objawów,
• łagodzić ich nasilenie.

Lukrecja a odporność – regulacja, nie stymulacja

To bardzo ważne rozróżnienie. Lukrecja:

• nie jest klasycznym „stymulatorem odporności”,
• działa raczej regulująco i modulująco.

Oznacza to, że:

• nie pobudza układu odpornościowego na siłę,
• może łagodzić nadmierną reakcję zapalną,
• jednocześnie wspiera naturalne mechanizmy obronne.

Dzięki temu bywa lepiej tolerowana niż zioła silnie pobudzające odporność, zwłaszcza u osób wrażliwych.

Infekcje górnych dróg oddechowych

W praktyce lukrecja jest najczęściej stosowana przy:

• bólu gardła,
• chrypce,
• suchym i mokrym kaszlu,
• infekcjach wirusowych górnych dróg oddechowych.

Działa:

• osłaniająco,
• przeciwzapalnie,
• łagodząco na śluzówki.

To sprawia, że jest częstym składnikiem:

• syropów na kaszel,
• pastylek do ssania,
• mieszanek ziołowych.

Lukrecja a układ hormonalny i nadnercza

Wpływ lukrecji na układ hormonalny to temat, który wymaga szczególnej ostrożności. To właśnie tutaj lukrecja może być zarówno bardzo pomocna, jak i problematyczna, w zależności od dawki, czasu stosowania i stanu zdrowia danej osoby.

Lukrecja a kortyzol – kluczowy mechanizm działania

Najważniejszy mechanizm hormonalny lukrecji dotyczy kortyzolu, czyli głównego hormonu stresu.

Glicyryzyna:

• hamuje enzym (11β-HSD2), który odpowiada za rozkład kortyzolu do jego nieaktywnej formy,
• sprawia, że kortyzol działa dłużej i silniej w organizmie.

Efekt?

• organizm „widzi” wyższy poziom kortyzolu,
• reakcja na stres może być bardziej stabilna,
• zmniejsza się uczucie skrajnego wyczerpania.

To tłumaczy, dlaczego lukrecja bywa pomocna u osób z:

• przewlekłym zmęczeniem,
• niskim ciśnieniem,
• osłabieniem związanym ze stresem.

Wsparcie nadnerczy – ale nie dla każdego

W medycynie naturalnej lukrecja bywa określana jako zioło „wspierające nadnercza”. W praktyce oznacza to, że:

• nie stymuluje bezpośrednio produkcji hormonów,
• ale zmienia sposób, w jaki organizm wykorzystuje kortyzol.

Dla osób:

• z niskim ciśnieniem,
• z objawami „wypalenia”,
• z uczuciem osłabienia i braku energii,

może to przynieść wyraźną poprawę samopoczucia.

Ciemna strona: ryzyko nadmiaru kortyzolu

Ten sam mechanizm, który pomaga jednym, może zaszkodzić innym.

U osób:

• z nadciśnieniem,
• z wysokim poziomem stresu,
• z bezsennością,
• z objawami nadmiaru kortyzolu,

lukrecja może:

• pogłębiać napięcie,
• podnosić ciśnienie krwi,
• nasilać zatrzymywanie sodu i wody,
• prowadzić do obniżenia poziomu potasu.

Dlatego lukrecja nie jest ziołem „na stres” dla każdego.

Lukrecja a inne hormony

Pośrednio lukrecja może wpływać także na:

• gospodarkę elektrolitową,
• równowagę mineralną,
• sygnalizację hormonalną w organizmie.

Długotrwałe stosowanie bez kontroli może zaburzać:

• równowagę sodu i potasu,
• ciśnienie krwi,
• pracę serca.

To kolejny powód, dla którego czas stosowania i dawka są kluczowe.

Lukrecja a układ oddechowy – kaszel, gardło i oskrzela

Lukrecja od wieków była jednym z podstawowych ziół stosowanych przy problemach z drogami oddechowymi. Jej działanie w tym obszarze jest łagodne, ale skuteczne, dlatego do dziś znajduje się w składzie wielu syropów i pastylek na kaszel.

Działanie wykrztuśne i rozrzedzające wydzielinę

Korzeń lukrecji zawiera saponiny, które:

• rozrzedzają gęstą wydzielinę,
• ułatwiają jej odkrztuszanie,
• zmniejszają zaleganie śluzu w oskrzelach.

Dzięki temu lukrecja:

• wspiera oczyszczanie dróg oddechowych,
• zmniejsza uczucie „zalegania” w klatce piersiowej,
• bywa pomocna zarówno przy kaszlu suchym, jak i mokrym.

Łagodzenie podrażnień gardła

Jednym z najbardziej cenionych efektów lukrecji jest jej działanie osłaniające błony śluzowe.

Polisacharydy obecne w korzeniu:

• tworzą ochronną warstwę na śluzówce gardła,
• zmniejszają pieczenie i drapanie,
• łagodzą chrypkę i ból gardła.

Dlatego lukrecja:

• często stosowana jest w formie pastylek do ssania,
• przynosi ulgę osobom dużo mówiącym,
• jest pomocna przy podrażnieniach wywołanych suchym powietrzem.

Lukrecja przy infekcjach dróg oddechowych

Przy infekcjach lukrecja działa wielotorowo:

• łagodzi stan zapalny,
• wspiera odporność,
• zmniejsza podrażnienie śluzówek,
• poprawia komfort oddychania.

Nie zastępuje leczenia przy ciężkich infekcjach, ale może:

• wspomagać proces zdrowienia,
• skracać czas utrzymywania się objawów,
• zmniejszać nasilenie kaszlu.

Kiedy lukrecja sprawdza się najlepiej?

Lukrecja jest szczególnie przydatna przy:

• suchym, drażniącym kaszlu,
• chrypce i podrażnieniu gardła,
• kaszlu po infekcji,
• długotrwałym kaszlu związanym z podrażnieniem śluzówki.

Może być stosowana:

• samodzielnie,
• lub jako element mieszanek ziołowych.

Lukrecja w chorobach przewlekłych – kto może odnieść korzyści, a kto powinien uważać

Lukrecja bywa postrzegana jako „zioło uniwersalne”, ale w przypadku chorób przewlekłych nie ma rozwiązań dla wszystkich. Jej działanie może być pomocne w niektórych sytuacjach, a w innych wręcz niewskazane.

Choroby zapalne – potencjalne wsparcie

Dzięki działaniu przeciwzapalnemu lukrecja bywa rozważana jako wsparcie przy:

• przewlekłych stanach zapalnych przewodu pokarmowego,
• nawracających podrażnieniach błon śluzowych,
• chorobach, w których istotną rolę odgrywa stres i napięcie.

Jej zaletą jest to, że:

• nie działa agresywnie,
• łagodzi objawy,
• wspiera regenerację tkanek.

U części osób może to oznaczać:

• mniejszy ból,
• lepszy komfort trawienny,
• rzadsze nawroty objawów.

Choroby autoimmunologiczne – konieczna ostrożność

To bardzo ważny temat. Lukrecja:

• nie jest klasycznym immunostymulatorem,
• działa raczej modulująco na odporność.

Jednak u osób z chorobami autoimmunologicznymi:

• każdy wpływ na układ odpornościowy wymaga ostrożności,
• reakcje mogą być indywidualne,
• nie zawsze da się przewidzieć efekt.

Dlatego w takich przypadkach:

• lukrecja powinna być stosowana krótkoterminowo,
• najlepiej pod kontrolą specjalisty,
• z uważną obserwacją reakcji organizmu.

Zaburzenia metaboliczne i sercowo-naczyniowe

W tej grupie lukrecja częściej budzi obawy niż korzyści.

U osób z:

• nadciśnieniem,
• chorobami serca,
• zaburzeniami rytmu,
• problemami z gospodarką elektrolitową,

lukrecja może:

• podnosić ciśnienie krwi,
• nasilać zatrzymywanie sodu,
• obniżać poziom potasu.

W takich przypadkach klasyczna lukrecja z glicyryzyną zwykle nie jest dobrym wyborem.

Przewlekły stres i wyczerpanie

U części osób z objawami:

• długotrwałego stresu,
• osłabienia,
• niskiego ciśnienia,
• „braku energii”,

lukrecja może przynieść:

• krótkoterminową poprawę,
• większą stabilność samopoczucia,
• lepszą tolerancję obciążeń.

Ale – i to trzeba podkreślić – nie rozwiązuje przyczyny problemu. Jest wsparciem, nie terapią.

Dawkowanie lukrecji – ile to bezpiecznie?

Lukrecja nie jest ziołem, które można stosować „na oko”. Jej działanie jest wyraźne, a zbyt duża dawka lub zbyt długi czas stosowania może prowadzić do działań niepożądanych. Dlatego warto znać podstawowe zasady.

Najważniejsza zasada: forma ma znaczenie

Lukrecja występuje w różnych formach i każda z nich działa inaczej:

• suszony korzeń (napar, odwar),
• ekstrakty płynne,
• kapsułki i tabletki,
• lukrecja DGL (pozbawiona glicyryzyny).

Nie można ich traktować zamiennie pod względem bezpieczeństwa.

Napary i odwary z korzenia lukrecji

To najbardziej tradycyjna forma.

Orientacyjne dawkowanie:

• 1–2 g suszonego korzenia dziennie
• zalewane gorącą wodą, parzone lub lekko gotowane

Czas stosowania:

• maksymalnie 2–3 tygodnie,
• następnie obowiązkowa przerwa (co najmniej 2–4 tygodnie).

Ta forma:

• działa łagodniej,
• ale nadal zawiera glicyryzynę,
• wymaga ostrożności u osób wrażliwych.

Ekstrakty i kapsułki – większa siła, większa odpowiedzialność

Suplementy z lukrecją są bardziej skoncentrowane.

Tu kluczowe jest czytanie etykiet, ponieważ:

• zawartość glicyryzyny może się bardzo różnić,
• nie zawsze jest jasno podana.

Ogólne zasady:

• stosować najniższą skuteczną dawkę,
• nie łączyć kilku preparatów z lukrecją jednocześnie,
• nie stosować ciągle miesiącami.

Jeśli producent nie podaje zawartości glicyryzyny – to sygnał ostrzegawczy.

Lukrecja DGL – bezpieczniejsza dla żołądka

Lukrecja DGL (deglicyryzowana):

• nie zawiera glicyryzyny,
• nie wpływa na ciśnienie ani gospodarkę potasu,
• jest znacznie bezpieczniejsza przy dłuższym stosowaniu.

Najczęściej stosowana:

• przy refluksie,
• przy wrzodach,
• przy podrażnieniu śluzówki żołądka.

Dawkowanie DGL:

• zwykle 1–2 tabletki do ssania,
• przed posiłkiem,
• zgodnie z zaleceniami producenta.

To najlepsza opcja dla osób, które:

• chcą korzyści dla układu pokarmowego,
• ale nie chcą ryzykować działań hormonalnych.

Jak długo można stosować lukrecję?

W skrócie:

• klasyczna lukrecja → krótko i z przerwami
• lukrecja DGL → bezpieczniejsza, ale też z umiarem

Złota zasada:

im silniejsze działanie zioła, tym krótszy czas stosowania

Lukrecja:

• nie jest suplementem „na stałe”,
• najlepiej sprawdza się jako wsparcie interwencyjne.

Przeciwwskazania i skutki uboczne lukrecji

To najważniejsza część całego artykułu. Lukrecja nie jest ziołem obojętnym i jej niewłaściwe stosowanie może prowadzić do realnych problemów zdrowotnych.

Nadciśnienie tętnicze

To najważniejsze przeciwwskazanie.

Klasyczna lukrecja (z glicyryzyną):

• może podnosić ciśnienie krwi,
• powoduje zatrzymywanie sodu i wody,
• obniża poziom potasu.

Osoby z nadciśnieniem nie powinny stosować lukrecji bez konsultacji – a w wielu przypadkach powinny jej po prostu unikać.

Zaburzenia elektrolitowe (niski potas)

Długotrwałe stosowanie lukrecji może prowadzić do:

• hipokaliemii (niedoboru potasu),
• osłabienia mięśni,
• skurczów,
• zaburzeń rytmu serca.

To szczególnie niebezpieczne u osób:

• starszych,
• przyjmujących leki moczopędne,
• z chorobami serca.

Choroby serca i nerek

Lukrecja może:

• zwiększać obciążenie układu krążenia,
• zaburzać równowagę wodno-elektrolitową,
• pogarszać przebieg chorób nerek.

W tych przypadkach ryzyko często przewyższa potencjalne korzyści.

Ciąża i karmienie piersią

Lukrecja:

• wpływa na gospodarkę hormonalną,
• może oddziaływać na kortyzol,
• w dużych ilościach wiązana była z niekorzystnym wpływem na rozwój płodu.

👉 W ciąży i podczas karmienia piersią klasycznej lukrecji należy unikać.

Interakcje z lekami

Lukrecja może wchodzić w interakcje m.in. z:

• lekami na nadciśnienie,
• diuretykami,
• kortykosteroidami,
• lekami na serce.

Dlatego osoby przyjmujące leki nie powinny stosować lukrecji na własną rękę.

Lukrecja DGL – czym różni się od zwykłej lukrecji?

Lukrecja DGL (deglicyryzowana):

• nie zawiera glicyryzyny,
• nie podnosi ciśnienia,
• nie zaburza poziomu potasu,
• jest znacznie bezpieczniejsza przy dłuższym stosowaniu.

Kiedy warto wybrać DGL?

Lukrecja DGL jest szczególnie polecana:

• przy refluksie,
• przy wrzodach żołądka i dwunastnicy,
• przy przewlekłym podrażnieniu żołądka,
• u osób z nadciśnieniem.

Jej działanie:

• skupia się na ochronie błon śluzowych,
• nie obejmuje wpływu hormonalnego.

Dla wielu osób to najrozsądniejsza forma lukrecji.

Najczęstsze mity na temat lukrecji

Mit 1: „Lukrecja jest naturalna, więc bezpieczna”

Naturalne ≠ bezpieczne w każdej ilości.
Lukrecja działa silnie i wymaga rozsądku.

Mit 2: „Im więcej, tym lepiej”

W przypadku lukrecji:

• większa dawka = większe ryzyko,
• dłuższy czas = większe obciążenie organizmu.

Mit 3: „Każdy może ją stosować”

Nie.
Lukrecja nie jest ziołem uniwersalnym i u części osób jest wręcz przeciwwskazana.

Bibliografia

1. World Health Organization
   Evaluation of certain food additives and contaminants – Glycyrrhizinic acid.
   WHO Technical Report Series.
2. European Medicines Agency
   Assessment report on Glycyrrhiza glabra L., radix.
   EMA – Committee on Herbal Medicinal Products (HMPC).
3. National Center for Complementary and Integrative Health
   Licorice Root (Glycyrrhiza glabra) – Uses, Safety, and Side Effects.
   NCCIH, National Institutes of Health.
4. Isbrucker, R. A., Burdock, G. A.
   Risk and safety assessment on the consumption of licorice root.
   Regulatory Toxicology and Pharmacology, 2006.
5. Fiore, C. et al.
   Licorice-induced hypokalemia, hypertension, and edema: mechanisms and clinical implications.
   Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism, 2005.
6. Asl, M. N., Hosseinzadeh, H.
   Review of pharmacological effects of Glycyrrhiza sp. and its bioactive compounds.
   Phytotherapy Research, 2008.
7. Wang, Z. Y. et al.
   Glycyrrhizin and its anti-inflammatory and antiviral activities.
   Frontiers in Pharmacology, 2015.
8. European Food Safety Authority
   Scientific opinion on the safety of glycyrrhizic acid in food.
   EFSA Journal.
9. Armanini, D. et al.
   Licorice consumption and cortisol metabolism.
   Steroids, 2002.
10. U.S. Food and Drug Administration
    Generally Recognized as Safe (GRAS) substances – Licorice extracts.
    FDA regulatory information.